Ustrój Sparty

Władzę w Sparcie sprawowali: dwaj królowie, Rada Star-ców i Zgromadzenie Ludowe. Corocznie Zgromadzenie wybierało kolegium urzędnicze składające się z pięciu członków, zwanych e f o r a m i.
Władza królów już w VI w. p.n.e. była ograniczona, gdyż sprawowali oni jedynie dowództwo w czasie wojny. Rada Starców, zwana g e r u z j ą, była złożona z 28 obywateli wybieranych dożywotnio przez Zgromadzenie Ludowe oraz dwóch królów. Geruzja przygotowywała wnioski dla Zgromadzenia i miała władzę sądowniczą w sprawach karnych. Głównym urzędem wykonawczym stali się w Sparcie eforowie.
W tradycji historycznej Sparty za twórcę jej ustroju uznawano prawodawcę Likurga, żyjącego w IX w. p.n.e.
Sparta była państwem o ustroju ar ty stok ratycznym, gdyż władza należała do arystokracji rodowej (gr. aristokrateja — rządy najlepszych). Spartanie niechętnie odnosili się do cudzoziemców i nie chcieli zmian, które mogłyby podważyć ustrój i militarny charakter ich państwa.